Fark Etmek Yetmez Bazen
Çocukluğumda kaldı o saf o temiz duygular. Hayat mı kirletti içimizde ki masumluğu yaksa ben mi bilmiyorum. Bahanelerle avuttum kendimi fark etmedim geçen zamanın götürdüklerini. Hep bir yardım eli bekledim, acınası şu hayatta güzel bir şeyler olsun diye. Oysa yaşadığım hayat bana aitti ve o masumluğu koruması gerekende, yaşanılan zamanı güzelleştirmesi gerekende bendim. Çoğu zaman düşünemedim belkide. Peki bundan sonra ne yapılmalıydı, nasıl bir yol çizilmeliydi. Kendime ne zaman bu soruyu sorsam, yine sorulardan kaçan bendim. Madem tek başına yaşamak, bir şeyleri başarmak zordu neden yalnız doğup yalnız kalmak zorunda kaldı insan. Yardımlaşmak, paylaşmaktı belkide hayatı yaşamanın en büyük sırrı. Ne kadar fark etmiş olsakta bu sırrı, paylaşacak bir dost bulamadığımdan belkide yaşadığım yalnızlığım.
#blog-pager-newer-link {
display: none;
}
#blog-pager-older-link {
display: none;
}
#blog-pager {
display: none;
}
Ana Sayfa

Hiç yorum yok :
Yorum Gönder