Sevgi Depresyonu

Biliyorum. Kalbime işkence eden benim aslında. Ne kadar unutmak istesem de başaramıyorum. Bazen bir şarkıda hatırlarsın bazen bir anı gelir aklına. Oysa benim hatırlamam için bir nedene ihtiyacım yok. Kalbimde hep o sevgili duruyor. Duygusal zayıflık yaşadığım zamanlarda yenik düşüyorum onsuzluğa.

Biliyorum. Ben her zaman onu sevecek, kalbimde her an onunla yaşayacağım. O bunların hiç birini bilmesede, hissetmesede. Duygusal bir yapıya sahip olmaktan mı kaynaklanıyor bu yaşadıklarım yoksa kitaplarda anlatıldığı kadar büyük mü sevgi denilen soyut kavram. 

Canım yanıyor. Hiç bir yaranın veremeyeceği kadar büyük bir sancıyla. Zayıflığımı hissediyorum. Koca dünyada küçük bir canlı olmanın verdiği zayıflıktan çok daha büyük bir zayıflık. Kaderin kendisine yeniliyorum. Hiç bir şey yapamadan sadece düşüncelerde yaşayarak bir sevgi besleyerek yeniliyorum. Ağlamak istersin ve akamayan göz yaşlarını kalbine akıtırsın ya işte o akan göz yaşları kalbimi dahada yakıyor. 

Susuyorum. Hayatın bu acımasız yaşantısı karşısında hayata inat susuyorum. Kimsenin anlamayacağı bir acı içinde sessizce acımı çekiyorum. Mutluluk denilen kavramdan çok uzakta bir başıma dolaşıyorum yalnızlığın sokaklarında. Hangi sokağa gidersem gideyim kimseye rastlayamıyorum. Anlıyorum ki yalnızlık herkesi farklı dünyalarda konuk ediyor. Sessiz çığlıklar diye adlandırdığımız çığlıklar yalnızlığın o loş ve soğuk sokaklarında yankılanırken ben hala bir tek onu seviyorum. 


Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

#blog-pager-newer-link { display: none; } #blog-pager-older-link { display: none; } #blog-pager { display: none; } Ana Sayfa